Pomiń polecenia Wstążki
Przeskocz do głównej zawartości
Przeskocz do głównego menu
Nawiguj w górę
Logowanie
 

 Historia

 
g1.jpg
 
 
 
Gmach Główny, stanowiący kluczowy element projektu kampusu uczelnianego przygotowanego w latach 20. XX w., powstał dopiero po II wojnie światowej. Początkowo Jan Witkiewicz-Koszczyc podjął się adaptacji własnego projektu uwzględniającej nowe otoczenie polityczne i ekonomiczne. Jednak do realizacji zakwalifikowano projekt poprawiony przez architekta Stefana Putowskiego z czerwca 1950 roku. Obaj architekci za projekt budynku otrzymali w 1951 roku nagrodę państwową pierwszego stopnia.
 
 
 
 

                                                                                       

                                                        g2.jpg                                                   

Architektonicznie był on zbliżony do Budynku Biblioteki i Budynku A. Podstawą konstrukcji był 4 metrowy moduł i wysokie 4 metrowe okna. Budynek posiadał podcienia od strony al. Niepodległości i attykę nawiązującą do innych budynków. Podstawowym elementem wnętrza był centralny hol (aula spadochronowa) z efektowną schodkową kopułą o boku 28 m, wzniesioną na wysokość 40 m od poziomu parteru. Hol otaczały krużganki, z których na pierwszym i trzecim piętrze prowadziły wejścia do 7 auli wykładowych. Do kolejnych dwóch auli dostęp był z parteru i sutereny. Największa z auli (aula główna) obliczona została na 800 miejsc. W skrzydłach budynku znalazły się pomieszczenia administracyjne oraz sale wykładowe i ćwiczeniowe, sale gimnastyczne i zlokalizowany w suterenie basen pływacki. Kubatura budynku wynosiła 125 tys. m3.
 
 
                                                                                                   


g3.jpg
 
W stosunku do projektu przedwojennego zmniejszono długość skrzydeł budynku głównego pozostawiając między pozostałymi budynkami więcej przestrzeni. Zadecydowały o tym także względy oszczędnościowe, które m.in. wpłynęły na zastosowanie konstrukcji prefabrykowanych, kamień zastąpiono lastrico, dębowe boazerie – sosnowymi, zrezygnowano także z niektórych ozdób wewnętrznych i zewnętrznych, m.in. z motywów z polewanej cegły na attyce.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
                                                            g4.jpg                                   
Do prac budowlanych, finansowanych ze środków budżetowych, przystąpiono na jesieni 1950 roku i stopniowo oddawano do użytku fragmenty budynku. W roku 1952 w użytkowaniu były dwa skrzydła boczne, jednak dalsze pracy hamowało wyczerpanie się środków finansowych zaplanowanych na 30 mln zł. Niezbędne było podjęcie starań o dalsze 10 mln zł kredytu. Na początku 1955 roku zaawansowanie budowy oceniono na 70%. Do końca lat 50. przedłużyły się prace wykończeniowe centralnej części budynku z aulą spadochronową i roboty tynkarskie. Późniejsze remonty zmieniły nieco wygląd zewnętrzny budynku przez przebicie okien na wysokości IV piętra. Dla podkreślenie Witkiewiczowskiej „architektury światła” wielkie znaczenie miała rewitalizacja schodkowej kopuły na przełomie lat 2010 i 2011.
 
 
 
 



T
ekst opracował Janusz Kaliński
 
 
 


Fot. 1. Gmach Główny. Widok od al. Niepodległości. Fot. Maciej Górski
 
Fot. 2. Aula Spadochronowa. Fot. Zbiory SGH
 
Fot. 3. Aula Główna. Fot. Zbiory SGH
 
Fot. 4. Gabinet Rektora. Fot. Zbiory SGH


 
 
Praca wykonana w ramach programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą „Narodowy Program Rozwoju Humanistyki" w latach 2012-2015