Pomiń polecenia Wstążki
Przeskocz do głównej zawartości
Przeskocz do głównego menu
Nawiguj w górę
Logowanie
 

 Historia

 
h1.jpg
 
 Budynek A od ulicy Rakowieckiej, w projekcie kampusu uczelnianego Witkiewicza-Koszczyca nazywany Pawilonem Zakładów Doświadczalnych (Pawilonem Doświadczalnym), budowano od czerwca 1925 roku do listopada 1926 roku. Uroczystość poświęcenia budynku w listopadzie 1927 roku zaszczycił prezydent RP Ignacy Mościcki. Kubatura budynku wynosiła 44,5 tys. m3, a koszt budowy w wysokości ponad 2 mln zł został pokryty z dotacji Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Podstawę geometryczną Pawilonu stanowił kwadrat o boku 45 m z siatką modularną opartą na kwadracie o boku 4 m, wyznaczoną przez rozstaw słupów konstrukcyjnych. Nowatorska konstrukcja szkieletowa pozwoliła na szerokie zastosowanie elementów szklanych i znaczne przyspieszenie prac wykończeniowych.
 
 


 
 
h2.jpg
 
Centralnym pomieszczeniem budynku było audytorium (obecnie aula A) na 600 osób, zajmujące przestrzeń od parteru do trzeciego piętra. Jego funkcje wykładowe uzupełniała możliwość wyświetlania filmów. Dzienne oświetlenie auli zapewniała ogromna latarnia z oknami, stanowiąca ważny element Witkiewiczowskiej „architektury światła”. Wokół auli rozmieszczono liczne laboratoria towaroznawcze, pracownie i gabinety kadry naukowej oraz sale wykładowe. Prowadziły do nich piękne, dębowe schody dochodzące do drugiego piętra. Połączenie drugiego i trzeciego piętra miało mniej reprezentacyjny charakter. Na trzecim piętrze znajdowało się siedem pokojów mieszkalnych o charakterze hotelowym oraz przejściowo (do czasu wybudowania drugiego gmachu kampusu) pomieszczenia biblioteczne.
 


 
h3.jpg
 
Budynek ozdabiały liczne dzieła sztuki – na attyce umieszczono 11 emblematów symbolizujących handel, przemysł i naukę oraz prezentujący żaglowiec z herbu Uczelni, w podcieniach zaś wyobrażenia polskich miast. Wnętrza opatrzone były drewnianym parkietem, boazeriami, ozdobnymi drzwiami i dębowymi meblami. Na klatce schodowej, w oknach i drzwiach wejściowych, występowały elementy z kutego żelaza.
 
 
 
 
 

 

 
h4.jpg
 
Pawilon znacznie ucierpiał w wyniku niemieckich zniszczeń po upadku powstania warszawskiego. Jego odbudowa w latach 1945–1948, przy szczególnym zaangażowaniu prof. Stanisława Skrzywana, opierała się na projektach Witkiewiczowskich. Koszty odbudowy w wysokości 52 mln zł pokryto z kredytów Ministerstwa Odbudowy i Ministerstwa Skarbu. Pierwotny kształt budynku zachowano w odniesieniu do wyglądu zewnętrznego, jednak wobec powojennych trudności finansowych zrezygnowano z niektórych elementów wystroju i wyposażenia. Kolejne remonty także zmieniły pierwotny wygląd wnętrza budynku, jednak nie pozbawiły go ducha charakterystycznego dla twórczości Witkiewicza-Koszczyca.
 
 
 


Tekst opracował Janusz Kaliński
 
Fot. 1. Budynek A. fot. Maciej Górski
Fot. 2. Aula A. fot. Zbiory SGH
Fot. 3. Schody na drugie piętro. fot. Zbiory SGH
Fot. 4. Budynek A spalony po powstaniu warszawskim. fot. Zbiory SGH
 
 
Praca wykonana w ramach programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą „Narodowy Program Rozwoju Humanistyki" w latach 2012-2015